دانشگاه شیراز مجله مطالعات آموزش و یادگیری 2228-5075 18 1 2026 03 21 The Mediating Role of Academic Hope and Academic Self-Efficacy in the Relationship between Perceived Parental Academic Expectations and Students' Academic Well-Being نقش میانجیگری امید تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین انتظارات تحصیلی ادراک شده والدین و بهزیستی تحصیلی دانش آموزان 232 209 8806 10.22099/jsli.2026.8806 FA ابوالقاسم یعقوبی گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. زهرا امیرآبادی کارشناس ارشد، روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. Journal Article 2026 05 02 The present study aimed to examine the mediating role of academic hope and academic self-efficacy in the relationship between perceived parental academic expectations and students' academic well-being. The research employed a descriptive-correlational design utilizing Structural Equation Modeling (SEM). The statistical population comprised all lower secondary school students (grades 7–9) in Hamadan, Iran, during the 2024–2025 academic year. A total of 394 students were selected as the sample using a multi-stage cluster sampling method. Data were collected using the Perceived Parental Academic Expectations Scale , the Academic Well-Being Scale , the Academic Hope Scale , and the Academic Self-Efficacy Scale. Pearson correlation coefficients and Structural Equation Modeling were employed to analyze the data. The results indicated that the direct relationship between perceived parental academic expectations and academic well-being was not significant. However, the results of bootstrapping mediation tests revealed that both academic hope and academic self-efficacy significantly mediated the relationship between perceived parental academic expectations and academic well-being. Given the pivotal role of both students and families within the educational system, conducting further extensive research to enhance and cultivate these key educational pillars is recommended. پژوهش حاضر به دنبال تعیین نقش میانجی‌گری امید تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین انتظارات تحصیلی ادراک شده والدین و بهزیستی تحصیلی دانش‌آموزان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی با مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره اول متوسطه شهر همدان در سال تحصیلی 1404-1403 بود که به روش خوشه‌ای چند مرحله‌ای، 394 نفر به عنوان نمونه پژوهش در نظر گرفته شدند. ابزارجمع آوری داده‌ها شامل پرسشنامه انتظارات تحصیلی ادراک شده والدین، بهزیستی تحصیلی ، امید تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از همبستگی پیرسون و تحلیل معادلات ساختاری استفاده شد. طبق نتایج به دست آمده، رابطه مستقیم میان انتظارات تحصیلی ادراک شده والدین و بهزیستی تحصیلی معنادار نبود. همچنین نتایج به دست آمده از آزمون روابط میانجی‌گری توسط روش بوت استرپ نشان دهنده معناداری رابطه غیرمستقیم بین انتظارات تحصیلی ادراک شده والدین و بهزیستی تحصیلی به میانجی-گری امید تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی بود. از این رو با توجه به نقش محوری دانش‌آموزان و خانواده‌ها در نظام آموزشی، انجام مطالعات گسترده‌‌تر به منظور ارتقا و پرورش این ارکان مهم آموزشی، پیشنهاد می‌گردد. https://jsli.shirazu.ac.ir/article_8806_a4c4da3e866cdd4fe418e737dcd580bf.pdf