دانشگاه شیراز مجله مطالعات آموزش و یادگیری 2228-5075 17 2 2025 09 23 Explaining the dynamics of student classroom relationships based on the professor-student connection, with the mediating role of team creativity and students' creative self-confidence. تبیین روابط پویایی کلاس درس دانشجویان بر اساس ارتباط استاد و دانشجو با نقش میانجی خلاقیت تیمی و اعتمادبه‌نفس خلاق دانشجویان 164 141 8509 10.22099/jsli.2026.8509 FA مصطفی باقریان فر استادیار، گروه نوآوری آموزشی و درسی، موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی 0000-0001-5552-7887 سحر اسلامی راد دانشجوی کارشناسی ارشد رشته روانشناسی تربیتی Journal Article 2025 10 10 The present study aimed to explain the dynamics of students' classroom based on the relationship between professor and student with the mediating role of team creativity and students' creative self-efficacy. This research employed a quantitative approach and a descriptive-correlational method using structural equation modeling. The statistical population included all students of Semnan University, totaling 12,085 individuals in the academic year 2024-2025, from whom a sample of 373 students was selected using stratified random sampling. Data were collected using the Professor-Student Relationship Scale by Kuklinski et al. (2004), the Team Creativity Scale by Jiang and Zhang (2014), the Creative Self-Efficacy Scale by Filan and Young (2003), and the Classroom Dynamics Scale by Chang (2019). The face and content validity of the research instruments were confirmed, and the reliability of the research instruments was confirmed using Cronbach's alpha, which was above 0.7. The findings from the analysis of research data using structural equation modeling showed that the relationship between professors and students and its subscales have a positive and significant effect on classroom dynamics. According to the findings, the two variables of creative self-efficacy and team creativity and their sub-scales had a positive mediating role in relation to classroom dynamics and the relationship between professors and students. Furthermore, the findings obtained using path analysis showed that, considering the goodness-of-fit indices, the developed model has a good fit. Based on the research findings, پژوهش حاضر با هدف تبیین روابط پویایی کلاس درس دانشجویان بر اساس ارتباط استاد و دانشجو با نقش میانجی خلاقیت تیمی و اعتمادبه‌نفس خلاق دانشجویان صورت گرفته است. این پژوهش با رویکرد کمی گرا و روش توصیفی – همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دانشگاه سمنان به تعداد 12085 نفر در سال تحصیلی 1404 – 1403 بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی 373 نفر دانشجو انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از ابزارهای ارتباط استاد و دانشجو کوکلی و همکاران (2004)، خلاقیت تیمی جیانگ و ژانگ (2014)، اعتماد به نفس فیلان و یانگ (2003) و پویایی کلاس درس چانگ (2019) استفاده گردید. روایی صوری و محتوایی ابزارهای پژوهش مورد تایید قرار گرفت و پایایی ابزارهای پژوهش با استفاده از آلفای کرونباخ بالاتر از 0.7 بدست آمد و مورد تایید قرار گرفت. یافته ها حاصل از تحلیل داده های پژوهش با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد ارتباط استادان و دانشجویان و خرده مقیاس های آن اثر مثبت و معناداری بر پویایی کلاس درس دارد. مطابق یافته ها، دو متغیر اعتماد به نفس خلاق و خلاقیت تیمی و خرده مقیاس های آن در ارتباط با پویایی کلاس درس و ارتباط استادان و دانشجویان نقش میانجی مثبت داشت. افزون بر این، یافته های به‌دست‌آمده با استفاده از تحلیل مسیر نشان داد با توجه به شاخص‌های نیکویی برازش، الگوی تدوین‌شده از برازش مطلوبی برخوردار است. بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت ارتباط استاد و دانشجو نه‌فقط یک تعامل اجتماعی ساده، بلکه یک فرآیند پیچیده روان‌شناختی و آموزشی است که می‌تواند با ایجاد اعتماد، امنیت روانی و احترام متقابل، بستر لازم برای شکل‌گیری خلاقیت‌های تیمی را فراهم و منجر به پویایی کلاس درس در دانشگاه ها شود. https://jsli.shirazu.ac.ir/article_8509_14d2350624aac99e03d89bc24476a4db.pdf