واسطه‌گری خود‌شفقت‌ورزی در رابطۀ بین کمال‌گرایی و نشاط‌ذهنی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه شیراز، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی

2 دانشیار دانشگاه شیراز، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی( نویسندۀ مسئول)

10.22099/jsli.2020.5785

چکیده

در پژوهش حاضر نقش واسطه‌گری خودشفقت‌ورزی در رابطۀ بین کمال‌گرایی و نشاط‌ذهنی بررسی شد. بدین منظور 213 دانشجوی کارشناسی دانشگاه شیراز با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب ‌شدند. شرکت‌کنندگان به مقیاس کمال‌گرایی تجدید‌نظر‌شدۀ اسلینی و همکاران، مقیاس خود‌شفقت‌ورزی نف، و مقیاس نشاط‌ذهنی ریان و فردریک پاسخ دادند. داده‌ها به روش مدل­سازی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزار Amos تحلیل شدند. نتایج نشان‌ داد که از بین مؤلفه‌های کمال‌گرایی، مولفۀ استاندارد به عنوان کمال‌گرایی سازگارانه، نشاط‌ ذهنی را به‌طور مستقیم و مثبت پیش‌بینی می‌کند، در حالی­ که تفاوت (تعارض بین استانداردها و عملکرد فرد)، به عنوان کمال­گرایی ناسازگارانه، نشاط‌ذهنی را با واسطه­ گری خودشفقت ­ورزی به‌طور منفی پیش‌­بینی می‌کند. در نتیجه نتایج حاکی از آن است که خودشفقت‌ورزی در رابطۀ بین کمال‌گرایی و نشاط‌ ذهنی دارای نقش واسطه‌ای است. بنابراین، در صورت تعارض بین استانداردها و عملکرد توجه به خودشفقت‌ورزی و افزایش آن برای دانشجویان دارای تلویحات مهمی است.

کلیدواژه‌ها