ارزیابی نقش عامل فردی در انتقال اثربخش آموزش‌های ضمن خدمت کارکنان به محیط کار

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار برنامه‌ریزی توسعه آموزش عالی، دانشگاه شهید بهشتی

2 دانشیار مدیریت آموزشی، دانشگاه شهید بهشتی

3 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه شیراز

چکیده

امروزه توانمندسازی و ایجاد فرصت برای به­کارگیری و انتقال آموخته‌های کارکنان به موقعیت شغلی از کلیدی‌ترین دغدغه‌های مدیران سازمان در آموزش‌های سازمانی به­شمار می‌رود. انتقال آموزش فرآیندی است که با ارزیابی آن می‌توان نقاط قوت و قابل بهبود را شناسایی کرد و دستیابی به اهداف سازمانی را تسریع بخشید. عوامل مختلفی بر فرآیند انتقال آموزش در سازمان تأثیرگذار هستند؛ به­طور ویژه عامل فردی دربرگیرنده­ی آن دسته از ویژگی­های مربوط به فراگیر است که در انتقال آموخته­ها به محیط کار تأثیر می­گذارد. هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی نقش عامل فردی در انتقال اثربخش آموزش‌های ضمن خدمت کارکنان بانک انصار به محیط کار می‌باشد. با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای ساده بر حسب متغیرهای جمعیت­شناختی، سنوات خدمت و مدرک تحصیلی تعداد 535 نفر از کارکنان بانک انصار کشور، انتخاب شدند و مقیاس پژوهشگر‌ساخته بین آن‌ها توزیع گردید. نتایج نشان داد که 1) اهمیت ابعاد آمادگی یادگیرنده، انگیزه انتقال، انتظارات از نتایج عملکرد، انتظار از نتایج انتقال، خودکارآمدی یادگیرنده، از میانگین معیار بالاتر می‌باشد؛ 2) از بین ابعاد متعدد عامل فردی مؤثر بر انتقال آموزش، بالاترین میانگین متعلق به خودکارآمدی عملکرد و پایین‌ترین میانگین متعلق به نتایج فردی مثبت می‌باشد؛ 3) بین اهمیت ابعاد هفت‌گانه عامل فردی در انتقال اثربخش آموزش به محیط کار از دیدگاه کارکنان با مدارک تحصیلی مختلف تفاوت معنادار وجود دارد و 4) بین اهمیت ابعاد هفت‌گانه عامل فردی در انتقال اثربخش آموزش به محیط کار از دیدگاه کارکنان  با سنوات خدمت مختلف تفاوت معنادار وجود دارد. به­طور کلی می‌توان گفت که عامل فردی یکی از مهم­ترین عوامل مؤثر بر انتقال آموزش کارکنان به محیط کار می‌باشد. بر این اساس لازم است برنامه­ریزان و مدیران آموزشی در ارزیابی و تقویت ابعاد مرتبط با این عامل در سازمان­ها توجه ویژه­ای داشته باشند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات