پیش بینی خودکارآمدی در ریاضی بر اساس جهت گیری های هدف در میان دانش آموزان سرآمد تحصیلی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشگاه شیراز

چکیده

هدف از پژوهش حاضر، پیش­بینی خودکارآمدی در ریاضی بر
اساس جهت­گیری­های هدف در میان دانش­آموزان سرآمد تحصیلی بود. بدین منظور، 311
دانش­آموز سال اول دبیرستان (141 دختر و 
170 پسر) به روش خوشه­ای از دبیرستان­های پرورش استعدادهای درخشان و نمونه
دولتی واقع در شهرستان شیراز انتخاب شدند. مقیاس جهت­گیری هدف در ریاضی و پرسشنامه
خودکارآمدی در ریاضی به عنوان ابزار سنجش به کار برده شد. پژوهش حاضر، شواهدی مبنی
بر روائی و پایائی قابل قبول این ابزارها فراهم ساخت. یافته­ها­ نشان داد که رابطه
معنی­­دار  بین جهت‌گیری­های هدف و
خودکارآمدی در ریاضی بر­قرار است. چنان که فزونی تبحرگرائی و عملکردگرائی با
افزایش خودکارآمدی همراه بود، در حالی که عملکردگریزی رابطه منفی با مؤلفه­ها و کل
خودکارآمدی در ریاضی داشت. نتایج تحلیل­های رگرسیون چندگانه بیانگر آن بود که
تبحرگرائی در فرآیند یادگیری درس ریاضی، مهم­ترین عامل پیش­بینی­کننده خودکارآمدی
است. عملکردگرائی اگرچه به طور مثبت دو مؤلفه و کل خودکارآمدی را پیش­بینی می‌نمود،
امّا نسبت به تسلط­گرائی، نقش پیش­بینی­کنندگی به مراتب ضعیف­تری داشت. بر خلاف آن،
فزونی عملکردگریزی با کاهش مؤلفه­های خودکارآمدی در ریاضی همراه بود. تلویح یافته­های
پژوهش حاضر برای دست‌اندرکاران آموزش و پرورش فراگیرندگان سرآمد تحصیلی، تأکید
بیشتر بر راه­کارهائی است که آنان را به اهداف درونی یادگیری در درس ریاضی هدایت
نماید.

کلیدواژه‌ها

موضوعات